Zgodnie z zapisami ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności, komórki rozrodcze mogą być pobrane w celu dawstwa partnerskiego, dawstwa innego niż partnerskie oraz zabezpieczenia płodności na przyszłość, jednak nie w znaczeniu „na życzenie”.
Dopuszczalne jest mrożenie, a właściwie zakonserwowanie oocytów, gdyż w ustawie nie znajdziemy słowa „mrożenie”, które:
- zostały pobrane w celu dawstwa partnerskiego, ale nie zostały wykorzystane w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji (np. nie doszło do zapłodnienia pozaustrojowego, nie wszystkie pobrane komórki zostały zapłodnione pozaustrojowo);
- zostały pobrane w celu dawstwa innego niż partnerskie;
- zostały pobrane w celu zabezpieczenia płodności na przyszłość, zgodnie z art. 10 ustawy o leczeniu niepłodności. Wskazany przepis dotyczy takich działań medycznych, które mają na celu zabezpieczenie zdolności płodzenia, jeśli istnieje niebezpieczeństwo utraty albo istotne jej upośledzenie na skutek urazu, choroby lub leczenia.
Zasadność pobrania komórek rozrodczych ustala lekarz, zdolnie z aktualną wiedzą medyczną. W ustawie wskazano także dodatkowe przesłanki, które muszą być spełnione, aby możliwe było pobranie komórek w określonym celu.
Jednym z podstawowych czynników obniżających płodność, jest niewątpliwie wiek kobiety. Polskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu i Embriologii, w swoim stanowisku z dnia 15 sierpnia 2024 r., zwraca uwagę na konieczność zmiany brzmienia art. 10 ustawy o leczeniu niepłodności i rekomenduje mrożenie komórek jajowych także ze względu na wiek pacjentki, aby dzięki temu zabezpieczyć jej potencjał reprodukcyjny.